English	فارسی

 

سازمان‌ تربيتي،‌ علمي ‌و ‌فرهنگي ‌ملل ‌متحد (یونسکو) در چهارم نوامبر 1946 تأسیس شد، و شانزدهم نوامبر 1946، چهل و شش كشور از جمله ایران اساسنامة آن را امضا کردند. يونسكو در بند اول اساسنامة خود، هدف از تشکیل این سازمان را چنین بيان مي‌دارد: كمك به استقرار صلح و امنيت از طريق ترويج همكاري‌ ميان ملت‌ها در زمینه‌های آموزش، علوم و فرهنگ به منظور افزايش احترام همگان به عدالت، حاكميت قانون، حقوق بشر و آزادي‌هاي اساسي برای همه، بدون توجه به تفاوت‌های نژادي، جنسیت، زبان و مذهب، مطابق با منشور ملل متحد.

 يونسكو برای اینکه بتواند اهداف خود را در قرن بیست و یکم تحقق بخشد، می‌کوشد چالش‌ها و پیامدهای جهانی شدن را با همة پیچیدگی‌هایش درک کند و به تعیین راهبردها و خط‌مشی‌هایی از مواضع فرارشته‌ای، میان‌رشته‌ای و بین فرهنگی بپردازد که همگان ـ به ويژه کشورهای توسعه نیافته و قشرهاي محروم جامعه ـ از دستاوردهاي آن بهره‌مند شوند.

يونسكو چارچوبي را براي بررسي مشكلات جهاني انسان بر اساس برابري كشورهاي عضو ارائه مي‌دهد كه بر مبناي اصول جهان شمول، تنوع و کرامت انسانی استوار شده است. این سازمان به طور جدي در پي تقويت ارکان منسجمي است که صلح، توسعة پايدار و حقوق بشر را تشكيل مي‌دهد و در زمينة فقرزدايي، و ترويج گفت‌وگو ميان تمدن‌ها، فرهنگ‌ها و مردم مشارکت می‌کند.